Ik ben een regelmatig concertbezoeker. Onlangs was ik naar Editors in de Oosterpoort en naar de Arctic Monkeys in de Heineke Music Hall. Beide concerten waren goed. Editors was wel een stuk vetter, maar dat wist ik van te voren ook wel.
Wat voor type concertganger ben ik? Zo’n eentje die echt voor de muziek komt. ik ga alleen naar een concert als ik de muziek van de band goed ken. Ik houd m’n mond, ga geen bier halen tijdens het concert, ik zit bij voorkeur (als het niet anders kan ga ik maar staan). Ik kom dus echt voor de muziek, gezelligheid kan na het concert ook wel. Lees verder →
Op 27september, om precies te zijn 18:01 uur, besloot ik voor een langere periode te stoppen met Twitter. Ik was er zoveel mee bezig, dat ik door de bomen het bos niet zag. Tijd om rigoureus in te grijpen: geen Twitter meer. Tweetdeck verwijderd, Tweetie verwijderd, bladwijzers in Firefox verwijderd, klaar. Makkelijk, zul je denken. Nou, het viel smerig tegen.
Mensen kinderen, alsjeblieft, stop met deze poppenkast! Ik kan me boos maken om al die berichten dat er weer iemand is overleden aan de Mexicaanse griep. Er gaan ook elke week mensen dood aan kanker of een andere ziekte. Dat is net zo erg. Stop toch alsjeblieft met deze angstaanjagende berichtgeving. Duizenden mensen hebben ondertussen deze griep gehad, er gaan een stuk of 5 aan dood. Met een ‘normale’ griepgolf overlijden er ook mensen. Dus, stop d’r mee.
Ik heb het onderschat! Een filmpje maken is zo makkelijk nog niet. Kwam ik vandaag achter…
Tijdens de open dag van journalistiek in Zwolle viel mijn oog op 3 dingen: de radiostudio, de mooie Mac Pro’s van de tijdschrift opmaak redactie en de video camera’s. Met die Mac Pro’s ga ik geen kennis maken, maar gelukkig heb ik zelf ook een mooie Mac. Met die radiostudio wordt in de toekomst nog kennis gemaakt. Als eerste diende zich de kans aan om mij uit te leven op een mooie camera. Nou, dat leek mij wel wat na een jaar lang schrijven. Dus, huppa, ik ga een filmpje maken over het thema ‘invloed van fast-food reclame op kinderen’. Leuk joh, je pakt wat willekeurige kids met hun ouders in Groningen van de straat en je bent er.
Mooi niet! Niet dat het heel slecht ging, maar al die mooie open vragen die van te voren hebt bedacht vergeet je ineens allemaal, opeens staan de audio levels niet meer goed op je camera, weet je niet wie je moet interviewen, ga je te snel praten, noem je een winkel waar je fruit kunt kopen een ‘fruitwinkel’ en vraag je een kind of hij graag patat en happy meal’s cadeautjes eet. Echt, het is lastig. Zelfs tegenover kinderen. Gelukkig was ik niet alleen, maar was Wouter met mij mee als cameraman. Hij heeft geen journalistieke achtergrond, maar wel een educatieve achtergrond. Daarnaast heeft hij een streepje voor op mij wat betreft communicatie en een vlotte babbel. Wat was ik blij toen hij aangaf ook wel even te willen interviewen.
Uiteindelijk kwam het wel goed. Maandag zie ik tijdens de montage wel waar de gaten zijn gevallen, wat mislukt is en wat niet. Maar één ding weet ik wel: een video item maken is veel lastiger dan een tekst schrijven. Maar ook een tekst schrijven kan heel erg lastig zijn. Onderschat dat ook niet ;-)
Ik kan hem écht niet uitstaan: Marc-Marie Huijbregts. Je weet wel, dat kleine mannetje die als sidekick regelmatig bij Matthijs van Nieuwkerk aanschuift. Dat irritante hoge stemmetje en dat overdreven gedoe, bah.
Kijk, een side-kick kan erg leuk zijn. Maar Marc-Marie is dat dus echt niet. Hij probeert wel eens serieus te zijn, maar door dat rare hoge stemmetje en die gekke kop kan ik hem niet serieus nemen en erger ik mij aan zijn Sesamstraat taal. Net zoals Jan Mulder. Nou is Marc-Marie ‘wel een grappig mannetje’, Jan Mulder is een regelrechte zak. Die kan alleen maar zeiken als een verzuurde oude opa.
Ik stel voor om Marc-Marie nou écht weg te sturen en Jan Mulder ook gedag te zeggen. Dan wordt De Wereld Draait Door weer een stuk beter. om een idee te krijgen over wie ik het heb:
Van Jan Mulder kon in geen goed voorbeeld vinden. Maar let er maar eens op als je hem ziet in dwdd. Zijn ongeïnteresseerde, ‘ik weet het toch beter’ houding irriteert mij mateloos. Overal maar lekkere tegenaan trappen. Bah!
Ik kan hem écht niet uitstaan: Marc-Marie Huijbregts. Je weet wel, dat kleine mannetje die als sidekick regelmatig bij Matthijs van Nieuwkerk aanschuift. Dat irritante hoge stemmetje en dat overdreven gedoe, bah.
