Ken je dat, wanneer je een (nieuw) album luistert en dat je mond openvalt, omdat hij zo waanzinnig lekker klinkt? Ik heb dat gevoel regelmatig. Een album/cd is voor mij om een aantal redenen mooi. De liedjes, de productie en de uiteindelijke ‘sound’, dus waar alles bij elkaar komt. Sommige albums zijn bij mij snel ‘binnen’ omdat de liedjes mooi zijn, maar voordat ik zoiets ontdek, dat duurt vaak eventje. Eigenlijk is er maar één manier om mij echt direct te pakken: een sublieme geluidskwaliteit, die staat als een huis. Wanneer het geluid perfect geproduceerd/gemixed én niet geheel onbelangrijk, goed gemasterd is, dan ben ik verkocht. Nou klinken de cd’s van Nick & Simon ook prima, maar dat laat ik dan even voor wat het is.
Ik kan dus heel enthousiast worden wanneer iets klinkt als ‘n klok. Ik hoor dat gelijk. De eerste dikke vette bastoon is al genoeg om mij te overtuigen: dit klinkt waanzinnig. Ik had het zonet bij de 1e kennismaking met de plaat ‘Scherp de zeis‘ van De Dijk. Het nummer ‘Kan ik iets voor je doen‘ heeft een prachtige melodie en begint spannend. En dan opeens op 0.10 seconden: who! Dan gaat automatisch m’n volumeknop een heel eind omhoog en dan ga ik luisteren. Wat klinkt dat mooi, helder en vooral strak! Het laag is waanzinnig. Kan ik van genieten.
Mark Knopfler – Sailing To Philadelphia, ook zo’n plaat die ik, naast dat de liedjes mooi zijn, zo waardeer om z’n klank. Heb ‘em zelfs origineel gekocht, vanwege het geluid. Want de cd klinkt echt beter dan de mp3 versie. Wanneer ik de drums hoor, samen met de basgitaar.. en dan die heerlijke gitaarsounds, de vocals met dat kleine beetje reverb. Ik smelt weg! Dat zijn echt van die cd’s die ik opzet en waar ik van kan genieten omdat ze iets hebben wat ze onderscheid van andere cd’s: een klank die op een bepaalde manier zoveel diepgang heeft, dat je echt een extra dimensie meekrijgt in het luisterplezier.
Door de sublieme klank van een cd krijgt ik persoonlijk een band met zo’n cd. Norah Jones bijvoorbeeld, dat is ook zo’n zangeres waar ik van kan genieten. Vooral omdat ze bloedmooi zingt, maar ook omdat haar cd’s zo heerlijk geproduceerd zijn. Een band die swingt als ‘n weet ik wat en een opname die lekker droog en dynamisch klinkt. Dit liedje bijvoorbeeld: Long way home. Die is ZO mooi! Vooral omdat het een prachtig liedje is (ik blijf het herhalen), ook omdat het een Tom Waits cover is, maar ook omdat die opname zo lekker authentiek/echt klinkt. Wanneer je goed luistert hoor je een zachte ruis. Dat is mooi en dat kleurt de opname zo mooi. Je hoort het niet direct, maar het zit erin. Buizen-voorversterkers, buizen-gitaarversterkers, een mooie taperecorder, je hoort het terug. Zo mooi!
Zo zijn er tal van voorbeelden van subliem klinkende albums. Van sommige ‘geluiden’ van albums ga je houden. Zo ben ik heel erg dol op ‘t oudere werk van Tom Waits, omdat het zo ontzettend sfeervol klinkt. Het album ‘Heartattack and Vine’ vind ik prachtig klinken, het liedje Jersey Girl klinkt prachtig. Helemaal geen subliem gemixte drums, geen Protools en alle trucs van tegenwoordig, maar een geluid dat perfect past bij het liedje. Hulde! Niet 100% perfect, het het klinkt op zijn eigen manier weer zo goed, dat het me weer ontzettend aanspreekt. Het is bij het oudere werk van Tom Waits altijd een beetje 50/50: mooie liedjes, maar ook een mooie sound. Als ‘t niet zo mooi had geklonken was ik misschien wel afgehaakt.
Zo zou ik pagina’s kunnen vullen met voorbeelden van opnames die mij raken omdat ze zo goed zijn en iets eigens hebben dat me raakt. Ook zou ik pagina’s kunnen vullen met nummers die ik echt gewoon skip omdat ze niet klinken. Wie braaf alle linkjes opent, zou zien dat ik Coldplay onder de link heb gezet. ‘Coldplay?’, zul je denken. Die hebben alle grote meesters tot hun beschikking. Inderdaad. Maar de laatste plaat klinkt echt voor geen meter. Compleet over ‘the top’ en onnozel hard gemasterd. Ook dan haak ik af, hoe mooi een liedje kan zijn. Zodra het ‘Radio538′ geluiden gaat vertonen, ben ik weg. Soms wel jammer, maarja, als ik ‘t niet lekker vind klinken. Eigenwijs he?
Tot zover m’n betoog. Totaal incompleet (ik heb Lizz Wright niet genoemd, ik heb de plaat ‘Blessed‘ van Lucinda Williams niet genoemd, enzovoort..). Maar toch, het moest even toch even uit. Opdat er nog maar vele prachtig klinkende platen uitgebracht gaan worden..
HA! Het is voorbestemd. Vanavond blogde ik over ‘Kan ik iets voor je doen’ van De Dijk. Zit ik naar ‘t oog op morgen te luisteren en welk nummer draaien ze? Juist. Zelfs via de radio 1 app klinkt het nog goed.