Welkom!

Welkom op de website van Vincent Moes – journalist, videomaker en fotograaf.

Bekijk hier mijn meest actuele beelden:

Contact? info@vincentmoes.com / 0650267961

Advertenties

De Muur

Zenuwachtig. Dat is het goede woord. De Muur, ik werd er mee wakker vanochtend. Want vandaag was het eindelijk zover: Ik ga de Muur van Geraardsbergen fietsen. Iedere steen kende ik al van televisie. Cancellara die Boonen er af reed in de Ronde van Vlaanderen (had ‘ie nou een motortje? Nee, Boonen reed gewoon niet door), of de prachtige Holland Sport video met Johan Museeuw. Om maar een paar te noemen.

Lees verder

Bernard Hinault & de shoarmatent

Tags

, , , , , , ,

Het is op een regenachtige woensdagavond wanneer ik rond 21:15 mijn racefiets bij La Gondola (lees: prima shoarmatent) om het hoekje binnen de deur zet. Kort daarvoor had mede Gazgas’er Gerben B. mijn kapotte voorwiel vervangen voor een ander exemplaar en mijn fiets afgesteld.Mijn oude wiel bungelde aan de beugel.

“Een grote shoarma en een cola graag”. Ik had nog maar weinig gegeten. Ik betaal €6 en ga zitten. De keurige jongeman brengt mij een paar minuten later een euro. “Rekenfoutje meneer”. Ik dank hem vriendelijk. Er is nog een dame in de met TL-lampen verlichtte zaak. Ze praat in het Nederlands en Turks met de jongen in de keuken. Ze hadden een leuk feestje gehad op 5 mei, naar wat ik begreep. Hij wist er niet meer zoveel van af. Afijn.

Na 10 minuten vertrok de dame en ik raak aan de praat met de shoarma-bakkende jongen. “Nieuw wiel in je fiets?”, vraagt ‘ie me. Ik vertel hem dat een handige wielrenner van de vereniging mijn fiets onder handen heeft genomen. De jongen voelt even aan mijn fiets. “Weegt niets zeker?”. Hij tilt hem op en tikt als een volleerd mecanicien goedkeurend op het frame. “Mooi hoor”. Hij loopt weer richting zijn keuken en mikt een paar pizza’s in de oven. Hij moppert. Het was de hele avond rustig, dus hij had zijn 2e bezorger naar huis gestuurd. En dan zul je zien, een half uur voor sluitingstijd, vier nieuwe bestellingen en nog maar één bezorger aan pad.

Opeens roept hij iets. Ik versta hem niet zo goed. Hij roept het nog een keer, enthousiast: “Ik weet echt niets over wielrennen, maar jongen, laatst zag ik zo’n programma over wielrennen in uhm, Frankrijk? Of nee, België. Of Luxemburg. Daar was zo’n oude wielrenner, die had zijn vingers in de sneeuw bevroren en ging toch door! Dat vond ik best mooi.” Ik moet lachen. “Ik heb dat hele programma gekeken. Ik voetbal alleen weetje, maar dit was echt mooi.” Mijn glimlach wordt groter. “Je hebt vast de Holland Sport special gezien, over Luik-Bastenaken-Luik, van Wilfried de Jong, een kerel met een kale kop op een racefiets.” “Ja, ja, dat! Vond ik echt tof. Dat die kerel, zo’n Franse wielrenner, gewoon doorging met bevroren vingers en dat hij daar nu nog steeds last van heeft. Dat zijn echte bikkels. Fietsen lijkt mij ook wel mooi. Maar ik voetbal fanatiek.” Er komt nóg een bestelling binnengerold. Zijn enig overgebleven bezorger komt met een noodgang de stoep opgereden. Er is haast geboden. De shoarma moet, als ’t even kan, voor 22:00 bezorgd zijn. Want de shoarmabakker wil weer graag bij z’n vriendin zijn, vertelt hij me. Mijn eten is inmiddels ook op. Ik groet hem vriendelijk en bedank hem voor het broodje shoarma.

Wie weet kom ik hem ooit eens tegen op La Redoute.

 

“ik zie de velden, langs me heen gaan huizen”

Eigenlijk weet ik het wel zeker dat bijna iedereen van mijn generatie of ouder (1990) bovenstaande zin weet te plaatsen. Al tijden had ik het liedje niet meer gehoord, tot ik vanavond in de Jumbo liep. Ik kwam binnen bij bovenstaande zin: ‘ik zie de velden, langs me heen gaan huizen’. Ik hield mijn pas even in. ‘het is al lang verleden tijd. Je zwarte haren en je lach,
dat je heel de wereld voor mij was.’ Langzaam begin ik mee te zingen in mijn hoofd. Want stel dat iemand het door heeft dat ik het woord voor woord nog blijk te kennen. Ik moet denken aan de tijd dat ik als jongentje van 13 cd’s leende van de bibliotheek, waarna ik ze kopieerde op de computer van mijn ouders. Het cd-hoesje scande ik vakkundig in, waarna ik hem weer uitprintte en precies op maat knipte, 12cm diep, 15cm breed. Omdat de cd van de bibliotheek was, zat er een witte sticker onderop de voorkant van de hoes. Die maakte ik wazig in paint.

Ik zag de hoes weer voor mij. Een beetje vaal door de slechte HP Deskjet 840C printer, met die witte streep onderin. ‘Ik loop de straat in, maar het zal me nooit verwarmen, omdat het mij niet kan omarmen. Wie zou mij zien’. Snel kijk ik over mijn schouder. Niemand te zien. Ik maak een drumroffel met mijn handen en kom vakkundig uit op de door mij bedachte crashbekken. Ik ken ieder riedeltje nog. Terwijl ik afreken is het liedje afgelopen. Het waren drie mooie minuten in de winkel, meer tijd had ik niet nodig. Thuis luister ik het liedje nog eens. Jeugdsentiment vergoelijkt alles, ik weet het zeker.

Valsspelen

Tags

, , , ,

4 september 2013, 07:39. Ik zit op m’n racefiets richting m’n werk in Kampen. M’n telefoon met daar op de app Strava in m’n rugtas. (voor wie Strava niet kent, klik hier). De wind waait niet hard, maar wat er waait is vol tegen. Ik rijd met zo’n 30 per uur door Westenholte, op naar ’s Heerenbroek. Ik weet dat ik op dit tempo, met de wind tegen, de snelste ben in de ochtend. Totdat mij opeens een fietser voorbij gaat. “Reageren! Kom op!”, is mijn eerste gedachte. Ik zit al snel in z’n wiel. 33, 36, 39, 41, 43.. ik houd hem amper bij. Terwijl ik in zijn wiel zit, observeer ik de man. Een sportieve tourfiets, fietshelm, AGU shirtje, een nette korte broek en witte sokken in sandalen. Zijn lichaam op een ligstuur. Waar haalt deze man dit moordende tempo vandaan? Opeens zie ik het. Trapondersteuning. Een groot blok onder aan zijn fiets, een blauw kentekenplaatje achterop de fiets.

41, 42, 43.. ik kan bijna niet meer. Stuurfoutje, bijna tegen hem aan. Hij heeft me door. Na 900meter moet ik loslaten. Ik houd het niet vol. Ik ben naar de kloten gefietst door een vent op een moderne Spartamett. Ze zouden ze moeten verbieden. Valsspelers.

/

Zie hier de resultaten in Strava. Ik fietste een prachtige PR op de Hasselterweg (hoewel ik hem enkele dagen later met de wind in de rug nog verbeterde).